Plastic

albatrosjong

Albatrosjong

Plastic is overal. Maar het breekt niet af: het zwerft nog duizenden jaren over dit kleine planeetje. En het verstikt het leven op Aarde.

Plastic is echt overal. Ook in dingen waarin je het misschien niet verwacht. Je vindt bijvoorbeeld microplastics in toiletartikelen zoals scrubs en tandpasta. Die zijn daar niet per ongeluk terechtgekomen, die zijn daar ingestopt door de industrie. En nu duiken die microplastics wereldwijd op in aquatische ecosystemen, zoals de oceanen, waar ze in de voedselketen terechtkomen. Ook zijn veel kledingstukken tegenwoordig van kunstvezels gemaakt. Bij elke wasbeurt komen er weer miljoenen vezels in het oppervlaktewater terecht. Een grote bron van microplastics zijn autobanden: per jaar komt er zo’n 270 miljoen ton in het water terecht (en nog eens zo’n 80 miljoen ton van de verf van de wegmarkeringen).

We hebben in de afgelopen tien jaar meer plastic geproduceerd dan in de hele vorige eeuw”

We hebben in de afgelopen tien jaar meer plastic geproduceerd dan in de hele vorige eeuw. De helft van het plastic wordt na eenmalig gebruik weggegooid. Een deel wordt ingezameld, maar slechts 28% van het ingezamelde plastic wordt gedowncycled, recyclen is namelijk niet mogeljik. Je krijgt hoe dan ook een minderwaardig product. En het plastic zal in een later stadium alsnog in het milieu terechtkomen. En als het verbrand wordt komt er CO2 in de atmosfeer, want plastic wordt gemaakt van olie.

In harde transparante plastics zit meestal BPA (Bisfenol A), een hormoonverstoorder. BPA-vrije producten zijn helaas niet veiliger (want daar kan weer BPS in zitten). BPA is gelinkt aan veel ziektes, zoals borst-, hersen- en prostaatkanker, diabetes en obesitas. BPA zit ook op de meeste kassabonnen van thermisch papier en in de meeste blikjes. In babyflesjes is het inmiddels op Europees niveau verboden, maar veel te laat natuurlijk. Zo gaat dat met alle gifstoffen waar we mee omringd worden. We zijn een chemisch experiment.

Plastic is nog veel erger dan we hier kunnen en willen beschrijven. Als iedere Nederlander eenmalig een uurtje afval zou rapen, zou het al het zwerfafval in Nederland opgeruimd zijn. Maar er zullen nog honderden, zo niet duizenden, jaren later stukken plastic opduiken. Ook als we nu geen afval meer laten slingeren. Het is een epidemie. Als we fossielvrij willen worden, zullen we onze relatie met plastic moeten beëindigen. Onze kinderen zullen ons dankbaar zijn.