Loslaten

loslatenDit is het tijdperk van loslaten. Loslaten van schijnzekerheden, consumptie, de media, vastgeroeste overtuigingen, bezittingen, geld, werk, technologie, olie (en dus ook transport over grote afstanden, plastic, pesticiden en farmaceutica), wegwerpartikelen, noem maar op – alles waar we (direct of indirect) ziek van worden en dood van gaan.

De schijnzekerheid die geld geeft is misschien wel het moeilijkst los te laten”

Loslaten is heel bevrijdend, maar doodeng. Je moet steeds weer door een rouwproces. Dat is niet makkelijk, maar het is absolute noodzaak onder ogen te zien dat ons zelfdestructieve gedrag niets anders is dan een verslaving – en dat die verslaving te wijten is aan de vernietiging van gemeenschapsgevoel door het kapitalisme. Zodra we weer gemeenschapsgevoel hebben, zal onze neiging tot consumeren wegvallen. Maar de schijnzekerheid die geld geeft is misschien wel het moeilijkst los te laten. Het is net bungeejumpen: de stap over de rand nemen is voor veel mensen ondenkbaar. Je moet echter het vertrouwen hebben dat het elastiek je val zal remmen, zodat je niet te pletter valt. Het elastiek is in het echte leven de verbinding met je omgeving. Die kun je opbouwen voordat je echt geld los kunt laten.

Het is een tijd van loslaten, maar tegelijkertijd is het ook een tijd om vast te houden: vriendschappen, vertrouwen, liefde, verbondenheid, diversiteit, kennis, hoop en alle andere eerste levensbehoeften – kortom, alles wat ons in leven houdt en gezonder maakt.

Het is een zware, lange weg, maar vergeet niet: gemak doodt de mens.