Klimaat

DroughtOp het moment van schrijven worden alle klimaatrecords al meer dan een jaar elke maand verbrijzeld. In april 2016 was het 1,1 graden warmer dan het gemiddelde van de afgelopen eeuw. Waarschijnlijk zijn we te laat met actie ondernemen. Maar:

“Hoop is niet hetzelfde als optimisme, evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen, wel de zekerheid dat iets zinvol is ongeacht de uitkomst”. – Vaclav Havel

We moeten dus gewoon actie ondernemen. Maar wel de juiste actie.

De klimaatwetenschappers hebben de snelheid waarmee het klimaat verandert stelselmatig onderschat. De positieve feedbackmechanismen zijn kennelijk niet allemaal bekend. En sommige, zoals de grootschalige branden in de taiga en de absurde winning van fossiele brandstoffen uit teerzanden en schaliegas door middel van fracking komen misschien ook een beetje onverwacht. De mensheid is bezig zijn eigen graf te graven. En volgens sommigen is dat ook maar het beste.

We moeten regeneratieve mensen worden”

Maar daar ben ik het niet mee eens. Ik ben niet van mening dat er mensen moeten sterven om de planeet te redden. Ik vind wel dat het gedrag van de ‘westerse mens’ compleet moet veranderen. We kunnen ons hier niet uitconsumeren. We moeten regeneratieve mensen worden. We moeten de woestijnen vergroenen, zaden verzamelen, biodiversiteit behouden, bodems herstellen, bomen planten, voedsel produceren, verbinding voelen, de natuur de ruimte geven. Dat soort dingen.

Dat moeten we niet doen om er ‘de kost mee te verdienen’. We zijn het verschuldigd aan onze kinderen, die nu een onleefbare planeet te wachten staat waar het meer overleven dan leven zal zijn. Waar hebben ze dat aan te danken?

De beloning voor de genoemde regeneratieve acties is het hoogst haalbare: onze kinderen zien opgroeien en een leven zien leiden dat de moeite waard is. Is dat niet wat we voor ogen hadden?